W Niemczech najwyższym szczytem Pogórza Łużyckiego jest Sokolnik o wysokości 587 m n.p.m. Przez Pogórze Łużyckie przebiega dział wodny, który oddziela zlewisko Morza Bałtyckiego od zlewiska Morza Północnego. Góry te zbudowane są z granitu oraz z młodszych skał magmowych. Z tych młodszych skał magmowych zbudowane są najwyższe szczyty tego regionu. Góry są zbudowane z czterech rodzajów granitu i skały te są poprzecinane żyłami lamprofiru. Kolejną częścią Przedgórza Zachodniosudeckiego jest Pogórze Izerskie. Podłożem tej krainy jest blok karkonosko-izerski. Północna część tego regionu wchodzi w skład metamorfiku kaczawskiego oraz niecki północnosudeckiej. Część południowa pogórza jest zbudowana z gnejsów oraz łupków łyszczykowych i amfibolitów. Ponadto pogórze zbudowane jest także ze skał osadowych i skał wulkanicznych. Do największych atrakcji turystycznych należy tutaj przełom Kwisy wraz z Jeziorem Leśniawskim oraz Jeziorem Złotnickim. Ponadto możemy zobaczyć tutaj Zamek Czocha, Zamek Gryf oraz Zamek Świecie, jak również Pałac w Biedrzychowicach. W skład Pogórza Izerskiego wchodzą następujące mikroregiony: Przedgórze Izerskie, Wysoczyzna Siekierczyńska, Wzgórza Zalipiańskie, Dolina Kwisy, Wzniesienia Radoniowskie, Obniżenie Lubomierskie, Wzgórza Radomickie, Wzniesienia Gradowskie, Niecka Lwówecka oraz Dolina Bobru. Dolina Bobru oddziela od siebie Pogórze Izerskie oraz Pogórze Kaczawskie. Rzeka ta ma charakter meandryczny i przełomowy. Zbocza tej doliny budują skały osadowe, skały wulkaniczne oraz skały metamorficzne. Na dnie doliny znajdują się duże pokłady czwartorzędowych żwirów.
Klimat i krajobraz Wzgórz Strzegomskich
Tereny Wzgórz Strzegomskich są gęsto zaludnione i znajduje się tutaj wiele pól oraz łąk. W południowej części wzgórz znajdują się kamieniołomy, z których wydobywa się bazalt, granit oraz kaoliny. Rzeźba terenu jest urozmaicona. Wskazuje na to górzysty oraz pofałdowany obszar, który jest poprzecinany głębokimi dolinami rzek. Doliny te przecinają teren wzgórz na wzniesienia o kopulastych oraz porośniętych lasem wierzchołkach. Klimat tutaj panujący jest swojego rodzaju mikroklimatem. Świadczą o tym na przykład porastające Górę Krzyżową rośliny ciepłolubne. Na klimat mają wpływ wiatry południowo- zachodnie oraz wiatry fenowe. Fen jest wiatrem suchym oraz ciepłym. Następuje tutaj ogrzewanie oraz osuszanie powietrza poprzez zmiany fizyczne. Powietrze to spada i po stronie zawietrznej, co powoduje gwałtowny wzrost temperatury. Temperatura rośnie o 10-20 stopni w ciągu kilku minut. Średnia roczna suma opadów wynosi tutaj 600 milimetrów. W miesiącach letnich na wzgórzach panuje klimat wilgotny. Rzeki Wzgórz Strzegomskich należą do zlewiska Morza Bałtyckiego. Wzgórza odwadniają rzeki: Strzegomka...
Szczyty Wzgórz Strzegomskich
W części północnej Wzgórz Strzegomskich dominują: Parkowa o wysokości 451 m n.p.m., Długa o wysokości 455 m n.p.m. oraz Wrona i Orzeł o wysokości 458 m n.p.m. Natomiast w części południowej są: Suchań o wysokości 448 m n.p.m. oraz Wacławka o wysokości 473 m n.p.m. Najniższą częścią jest część wschodnia wzgórz. Część wschodnia od części północnej jest oddzielona doliną rzeki Rogoźnicy. W części wschodniej wyróżniamy takie szczyty, jak: Kluczowska Góra o wysokości 428 m n.p.m. oraz Ptasza Góra o wysokości 407 m n.p.m. Przez wzgórza biegnie dział wodny dwóch rzek: Bystrzycy oraz Nysy Kłodzkiej. Powierzchnia Wzgórz Bielawskich wynosi 60 kilometrów kwadratowych. Wzgórze Bielawskie tworzą figurę trójkąta. Od swojej północnej strony opadają w kierunku Kotliny Dzierżoniowskiej 100-metrowym progiem, a w kierunku południowo-zachodnim graniczą z Górami Sowymi. Natomiast w kierunku południowym wzgórza te graniczą z Obniżeniem Stoszowic, a w kierunku wschodnim graniczą ze Wzgórzami Gumińskimi. Inną krainą jest Równina Świdnicka. Zajmuje...
Równina Świdnicka i Masyw Ślęży
Równina Świdnicka znajduje się na wysokości 200-300 m n.p.m. Przez równinę przepływa rzeka Bystrzyca. Kraina te jest gęsto zaludnionym obszarem, gdzie dobrze rozwinięty jest przemysł. Do Przedgórza Sudeckiego zalicza się Masyw Ślęży. Najwyższym szczytem tutaj jest Ślęża o wysokości 718 m n.p.m. Masyw ten jest otulony równinami, dzięki czemu góry te wydają się być dość wysokie. Masyw ten dzieli się na trzy części: pasmo znajdujące się no linii północ-południe, gdzie znajdują się takie szczyty, jak: Ślęża, Wieżyca, Gozdnica oraz Stolna. Gozdnica ma wysokość 316 m n.p.m. Znajduje się na terenie Ślężańskiego Parku Krajobrazowego. Leży w północno- wschodniej części Masywu Ślęży. W południowej części znajduje się Przełęcz pod Wieżycą, która to oddziela dwa szczyty od siebie Gozdnicę oraz Wieżycę. Góra ta jest zbudowana ze skał metamorficznych, głównie z amfibolitów i w całości jest zalesiona. Jej szczyt jest płaski, ale zbocza są strome. Na zboczach góry znajdują się grupy skał. Natomiast...
Masyw Ślęży
Wieżyca jest szczytem znajdującym się na północnym ramieniu Ślęży. Jej wysokość wynosi 415 m n.p.m. Wieżyca zbudowana jest ze skał metamorficznych, głównie z amfibolitów, które mają tutaj charakterystyczną zieloną barwę oraz składają się z dużych kryształów. Skały te są odsłonięte w niektórych miejscach. Roślinność porastająca zbocza Wieżycy różni się. I tak na stoku północnym znajduje się las bukowo- lipowy, a na południowym znajduje się dąbrowa. Najważniejszym szczytem masywu jest Ślęża. Góra ta jest zbudowana przede wszystkim z granitów oraz gabra Jest tutaj dobrze rozwinięta turystyka. Znajduje się tutaj wiele szlaków pieszych oraz rowerowych. Na szczycie Ślęży znajduje się kościół, schronisko, stacja przekaźnikowa, ruiny zamku oraz wieża widokowa. Kolejnym pasmem Masywu Ślęży jest pasmo ze szczytem Radunia oraz Wzgórza Oleszeńskie. Wzgórza Oleszeńskie znajdują się na terenie Ślężańskiego Parku Krajobrazowego oraz w południowo-wschodniej części Masywu Ślęży. Wzgórza te rozciągają się na odległości 6 kilometrów i znajdują się we wschodniej części Masywu Ślęży....